Hungerbühler Rüedu gniesst's, pensioniert z sy

Hungerbühler Rüedu isch pensioniert, un är längwylet sech ganz u gar nid. Am Mäntig lööst er en SBB-Tagescharten u fahrt uf Gänf u vo dört uf Romanshorn u wider uf Gänf u wider uf Romanshorn u gäng so wyter bis er Znacht am zwöufi wider z Bärn isch. Das het dr Vorteil, dass er nie mues umstygen u d Tagescharte vou cha usnütze.

 

Am Zyschtig jasset er mit Hugentobler Rüedu, Habegger Rüedu u Hirsbrunner Rüedu vom Morgen am zähni bis am Aaben am zähni.

 

Am Midwuch geit er i ds Kunschtmuseum, aber wiu er keni Heuge ma aaluege, höcklet er i ds Beizli u süüfelet es Haubeli Epesses.

 

Am Donnschtig mues er mit dr Vrene, syr Frou, a Autersnamittag ir Chiuchgmeind. E Dokter redt über d Autersdemänz u de git’s no Tee u Chueche.

 

Am Frytig geit er de Bousteue nache.

 

Am Samschtig macht er mit Haldimann Rüedu e Gratis-Carfahrt i Schwarzwaud u chouft für nume füfhundert Franken e Super-Rhöimadechi. Haldimann chouft für vierhundert Franken e Gartegrill u überchunnt derzue gratis e Zäh-Kilo-Sack Houzchole.

 

Am Sunntig fragt er d Vrene, öb si mitchömm uf ds Guggershörnli. Mi chönnt ja de im Söibluemebedli Zmittag ässe. Dört gäb’s di beschti Bärner Platte, u d Meringue syge gross wi Chindsfüdle. Aber d Vrene wott nid. Är geit haut de alei. Am Aabe, wo ner hei chunnt, fragt si ne, warum er gäng so mües umehüschtere. Är chönn doch o eifach mau härehöcklen u blybe höckle u gspüre, wi schöön das syg, eifach so blybe z höcklen u nüüt z müesse, bis sin ihm sägi, är söu ufstah u dr Stoubsuger vüre näh.

 

Choschtprob us em Buch Es isch nümm wi aube, wo im Herbscht im Werd & Weber Verlag z Thun erschynt